Jessie
Burtun zadebiutowała sześć lat temu powieścią "Miniaturzystka". Książka
ta szybko stała się bestsellerem, a także została przetłumaczona na
kilkadziesiąt języków świata! Po dwóch latach ukazał się drugi tytuł
autorki: "Muza", równie dobrze przyjęty, natomiast w zeszłym roku do
księgarń trafił zbiór bajek pod tytułem "Marzycielki", na który miałam
bardzo ochotę, ale jeszcze nie zdążyłam sięgnąć. Kilkanaście dnie temu,
premierę miała kolejna powieść Burton, a moja pierwsza, po którą
sięgnęłam. Muszę się przyznać, że skusiła mnie jej okładka 😊. Ten
kolor, ten wzór, ta tajemniczość, która z niej płynie... 😍 Ale dopiero,
kiedy przeczytałam notatkę wydawcy, książka ostatecznie trafiła do
mojej biblioteczki...
"Jest
Kaśką, piosenkarką, matką, kobietą w okresie menopauzy, z nadwagą, o
trudnym do zidentyfikowania kolorze włosów, żoną męża Pawła, córką". W jej "głowie ruch jak na ulicy w Hanoi"- ciągle
się nad czymś zastanawia, jeszcze niedawno obwiniała się za wszystko,
ale już z tego wyrosła- dojrzała do bycia niedoskonałą. Przedawkowała
też rozwój duchowy, genetycznie nie jest zdolna do diet odchudzających,
potrafi rzucić mięsem, czyli kur*ami i *ujami. Kaśka, mimo tego, że jest
znana i ceniona w świecie muzyki, została między innymi laureatką
pierwszej edycji Paszportów "Polityki", zdobyła 22 Fryderyki, wydała w
sumie 26 płyt i albumów, prowadziła autorką audycję radiową, została
odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi, jest autorką bestsellerowej książki
"A ja żem jej powiedziała...", pozostaje zwyczajna. I za to ją
uwielbiam!
